کاربردهای باقی‌مانده سیب (پوماس)

آجیل سیب (پوماس سیب) ارزش کاربردی بالایی در پرورش نشخوارکنندگان دارد. آجیل تازه سیب غنی از مواد مغذی محلول و رطوبت است و می‌تواند بخشی از علوفه یا غلات تراکمی را در رژیم روزانه گاوها و گوسفندان جایگزین کند؛ به‌طور مؤثری هزینه‌های پرورش را کاهش داده و بازدهی اقتصادی کلی را بهبود بخشد. مطالعات مرتبط تأیید کرده‌اند که افزودن مقادیر مناسبی از آجیل سیب به جیره گاوهای شیری و گوشتی، تولید شیر، محتوای پروتئین شیر و افزایش وزن حیوانات را به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌دهد، بدون اینکه اثرات منفی قابل‌توجهی بر سلامت آن‌ها داشته باشد. برای نشخوارکنندگانی مانند گوسفند، افزودن مقادیر مناسبی از آجیل سیب نیز می‌تواند مصرف خوراک و افزایش متوسط وزن روزانه را افزایش دهد؛ با این حال، مصرف بیش از حد آن ممکن است عملکرد فیزیولوژیکی طبیعی شکمبه را مختل کند، بنابراین نسبت افزودن آن باید به‌صورت علمی کنترل شود.

آجیل سیب خشک‌شده، به دلیل طعم مطلوب و راحتی در ذخیره‌سازی و حمل‌ونقل، به‌طور گسترده‌ای در پرورش گاو و گوسفند و تغذیه بره‌ها استفاده می‌شود. مطالعات نشان داده‌اند که آجیل سیب می‌تواند بخشی از مواد غذایی سنتی مانند ذرت و سبوس را جایگزین کند و در نسبت‌های منطقی، عملکرد رشد عادی حیوانات و کارایی تبدیل خوراک را حفظ نماید. برای بره‌های شیرگیری‌شده، بره‌های در حال پرورش و گاوها در مرحله پرورش برای چربی‌گیری، افزودن مقادیر مناسبی از آجیل سیب خشک‌شده نه‌تنها هزینه‌های ورودی خوراک را کاهش می‌دهد، بلکه افزایش وزن مناسب و کیفیت خوب لاشه را نیز تضمین می‌کند. علاوه‌براین، روش‌های فرآوری آجیل سیب خشک‌شده انعطاف‌پذیر هستند و امکان ترکیب خشک‌کردن طبیعی در نور خورشید با خشک‌کردن مصنوعی را، با توجه به شرایط محلی، فراهم می‌سازند. این امر منجر به بهبود استفاده از منابع و کاهش اتلاف مواد مغذی می‌شود.

در پرورش خوک و طیور، آجیل سیب نیز کاربرد بالقوه‌ای نشان می‌دهد. مطالعات نشان داده‌اند که افزودن مقادیر مناسبی از آجیل سیب به جیره غذایی خوک‌های در حال رشد و خانم‌خوک‌ها تأثیر منفی بر عملکرد تولیدمثلی یا کیفیت گوشت آن‌ها ندارد، در عین حال هزینه‌های پرورش را کاهش داده و قابلیت هضم و بازده جذب برخی از مواد مغذی را بهبود می‌بخشد. برای مرغ‌های تخم‌گذار، در سطوح افزودن مناسب، آجیل سیب بر نرخ تولید تخم‌مرغ، وزن تخم‌مرغ یا نسبت تبدیل خوراک تأثیری ندارد و بنابراین به عنوان یک ماده اولیه خوراکی مقرون‌به‌صرفه محسوب می‌شود. با این حال، با توجه به محتوای بالای فیبر و ترکیب نامتعادل مواد مغذی در آجیل سیب، در کاربردهای عملی باید نسبت افزودن آن با دقت کنترل شود و برای دستیابی به بهترین نتایج تغذیه‌ای، باید آن را با فسفر و اسیدهای آمینه محدودکننده ترکیب کرد.