Το φώσφορο διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη των ζώων. Η έλλειψη φωσφόρου στη ζωοτροφή μπορεί να οδηγήσει σε παιδική ραχίτιδα και πικασμό σε νεαρά ζώα, σε οστεομαλακία σε ενήλικα ζώα, σε μειωμένη ποιότητα του κελύφους των αυγών στα πουλερικά, σε ανώμαλη οιστρική κύκλο και στειρότητα στις θηλυκές ζωικές εκτροφές, καθώς και σε μειωμένη παραγωγή γάλακτος στα γαλακτοπαραγωγικά ζώα. Μελέτες έχουν δείξει ότι ο φώσφορος διαδραματίζει θετικό ρόλο στην ανάπτυξη και την ανάπτυξη των ζώων, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης των οστών και των δοντιών, του μεταβολισμού των θρεπτικών συστατικών, της μεταφοράς και αποθήκευσης ενέργειας, καθώς και της σύνθεσης των νουκλεϊκών οξέων. Ωστόσο, η ακατάλληλη χρήση φωσφόρου μπορεί επίσης να προκαλέσει βλάβες, όπως ανωμαλίες στον μεταβολισμό του ασβεστίου και του φωσφόρου, ανθήσεις φυκών και κόκκινες πλημμύρες.
Σήμερα, τα κύρια φωσφορικά άλατα που χρησιμοποιούνται στις εσωτερικές ζωοτροφές είναι το διασβεστιούχο φωσφορικό ασβέστιο (DCP) και το διυδροφωσφορικό ασβέστιο (MCP). Το DCP είναι ελαφρώς διαλυτό στο νερό, ενώ ο ρυθμός χρησιμοποίησης φωσφόρου από τα ζώα και τα πουλερικά είναι χαμηλός (<60%). Αντιθέτως, το MCP παρουσιάζει υψηλή διαλυτότητα στο νερό (20%), αλλά η τιμή του είναι συνήθως 1,5–2 φορές υψηλότερη από αυτήν του DCP. Το διασβεστιούχο φωσφορικό ασβέστιο (MDCP) είναι μια ευτηκτική ένωση των MCP και DCP, με συνολικό περιεχόμενο φωσφόρου 21%. Χρησιμοποιείται ευρέως στην Ευρώπη και την Αμερική, ενώ στη χώρα μας βρίσκεται ακόμη στο στάδιο προώθησης.
Με βάση την τρέχουσα κατάσταση εφαρμογής φωσφορικών αλάτων στις ζωοτροφές στην Ευρώπη, την Αμερική και την Κίνα, το διασβεστιούχο φωσφορικό ασβέστιο (MDCP, 21% P) παρουσιάζει σαφείς πλεονεκτήματα όσον αφορά την αξιοποίηση του φωσφόρου, την εξοικονόμηση φωσφορικών πόρων, την προστασία του περιβάλλοντος και τα οικονομικά οφέλη, λόγω του υψηλού συνολικού περιεχομένου φωσφόρου και του υψηλού περιεχομένου νεροδιαλυτού φωσφόρου. Καθίσταται σταδιακά η πρώτη επιλογή για φωσφορικά άλατα στις ζωοτροφές.
EN
