Ο έλεγχος των τοξικών και επιβλαβών ουσιών στα συστατικά των ζωοτροφών

α. Οι κίνδυνοι της μουχλιασμένης ζωοτροφής

Η μουχλιασμένη ζωοτροφή μπορεί να καταστρέψει τα θρεπτικά συστατικά που περιέχονται σε αυτήν, οδηγώντας σε μείωση της θρεπτικής της αξίας. Επιπλέον, παράγει πολυάριθμες μυκοτοξίνες, με αποτέλεσμα τη μείωση της γευστικότητας, της πρόσληψης ζωοτροφής και της πεπτικότητας στα κοτόπουλα, καθώς και τη μείωση των ρυθμών ανάπτυξης και της απόδοσης της ζωοτροφής· σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί ακόμη και να προκαλέσει δηλητηρίαση. Ορισμένες μυκοτοξίνες—όπως η αφλατοξίνη—έχουν επίσης ειδικές τοξικές ιδιότητες, συμπεριλαμβανομένων των καρκινογόνων, μεταλλαξιογόνων και τερατογόνων επιδράσεων.

β. Έλεγχος της μουχλιασμένης ζωοτροφής

(1) Η σοβαρά μουχλιασμένη ζωοτροφή πρέπει να απορριφθεί οριστικά και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί.

(2) Τα ζωοτροφικά που είναι ελαφρώς μυκητιασμένα ή υποβαθμισμένα πρέπει να υποβληθούν στις ακόλουθες επεξεργασίες:

Α. **Μέθοδοι Φυσικής Επεξεργασίας:** Τα μυκητιασμένα σωματίδια μπορούν να διαχωριστούν και να αφαιρεθούν χειροκίνητα, μηχανικά ή ηλεκτρονικά. Η επεξεργασία των ζωοτροφικών με κύλιση ή αλέσιμο για αφαίρεση του εξωτερικού στρώματος (βράνας) και των φλοιών μπορεί επίσης να μειώσει σημαντικά τα επίπεδα τοξινών. Επιπλέον, η ανάμειξη μυκητιασμένων ζωοτροφικών με μη μυκητιασμένα μπορεί να αραιώσει τη συνολική συγκέντρωση μυκοτοξινών στο σύνολο του παρτίδας ζωοτροφικών. Σύμφωνα με τα πρότυπα υγιεινής ζωοτροφικών της χώρας μου, το επιτρεπόμενο όριο για την αφλατοξίνη B1 στα σύνθετα ζωοτροφικά για νεοσσούς είναι ≤ 0,01 mg/kg.

Β. **Μέθοδοι Χημικής Μεταχείρισης:** Αυτές οι μέθοδοι είναι κατάλληλες για μυκητιασμένα δημητριακά και σπέρματα (π.χ. καλαμπόκι, σιτάρι). Μία προσέγγιση περιλαμβάνει την εμβάπτιση της ζωοτροφής σε διάλυμα ασβέστου 5% για 3 έως 5 ώρες, ακολουθούμενη από εκτενή ξέπλυμα με καθαρό νερό· αυτή η μέθοδος μπορεί να επιτύχει ποσοστό αποτοξίνωσης πάνω από 90%. Εναλλακτικά, η έκθεση της μυκητιασμένης ζωοτροφής σε υπεριώδη (UV) ακτινοβολία από λάμπα υψηλής πίεσης με υδράργυρο — ή απλώς η ξήρανσή της στον ήλιο — μπορεί να εξαλείψει αποτελεσματικά το μύκητα. Άλλες χημικές μεθόδους περιλαμβάνουν τη χρήση ουσιών όπως η αμμωνία, το υδροξείδιο του νατρίου ή το ανθρακικό νάτριο για τη μεταχείριση της μυκητιασμένης ζωοτροφής. Επιπλέον, οξειδωτικά μέσα — όπως το υπεροξείδιο του υδρογόνου, το υποχλωριώδες νάτριο ή το χλώριο σε αέρια μορφή — μπορούν να εφαρμοστούν για τη μείωση ή την εξουδετέρωση της δραστηριότητας του μύκητα.

C. **Επεξεργασία με μικροβιακή ζύμωση:** Η υποβολή μούχλας τροφής σε επεξεργασία ζύμωσης μπορεί να καταστρέψει τις μυκοτοξίνες ή να τις μετατρέψει σε ουσίες με χαμηλότερη τοξικότητα. Σε σύγκριση με τις χημικές μεθόδους, αυτή η προσέγγιση προκαλεί ελάχιστη απώλεια των διατροφικών συστατικών της τροφής· ωστόσο, δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί ευρέως σε εμπορικά παραγωγικά περιβάλλοντα.

D. **Μεθόδους μεταχείρισης με ορυκτά:** Επειδή το ενεργό άνθρακα, η μπεντονίτη, η φθορίτη και παρόμοιες ουσίες διαθέτουν ισχυρές ιδιότητες προσρόφησης—καθώς είναι επίσης χημικά σταθερές, γενικώς αδιάλυτες στο νερό και δεν απορροφώνται εύκολα από τα ζώα—η προσθήκη τους στη ζωοτροφή επιτρέπει την προσρόφηση των μυκοτοξινών που περιέχονται σε αυτήν, μειώνοντας έτσι τις αρνητικές επιδράσεις αυτών των τοξινών στα ζώα.